Choroba Peyroniego – przyczyny, objawy i leczenie z wykorzystaniem fali uderzeniowej (ESWT)

Choroba Peyroniego to schorzenie, o którym wielu mężczyzn wstydzi się mówić, choć znacząco wpływa na ich życie intymne i psychiczne. Objawia się powstawaniem blizn w obrębie prącia, co prowadzi do jego skrzywienia, bólu i problemów z erekcją. Choć choroba wciąż bywa tematem tabu, wczesne rozpoznanie i nowoczesne metody leczenia dają realną szansę na poprawę komfortu życia i przywrócenie pewności siebie.

Co to jest choroba Peyroniego?

Choroba Peyroniego (zwana również stwardnieniem plastycznym prącia) to schorzenie, w którym dochodzi do powstawania zwłóknienia w obrębie osłonki białawej prącia. Zrosty pod skórą w efekcie powodują deformację podczas erekcji lub skrócenie penisa w stanie wzwodu i powstanie dolegliwości bólowych. Choroba Peyroniego rzadko ustępuje samoistnie.

Schorzenie przebiega w dwóch fazach. Na początku pojawia się dyskomfort w spoczynku i podczas erekcji, co jest wynikiem powstawania zapalenia. Drugą fazę charakteryzuje powstanie zgrubienia w okolicy żołędzi. Jest to związane ze zwłóknieniem tkanki i wówczas dochodzi do deformacji.

U większości osób z tą chorobą objawy na przestrzeni czasu nie zmieniają się, czasem może dochodzić do nieznacznego pogorszenia na wczesnym etapie. Wczesne leczenie wkrótce po wystąpieniu choroby może złagodzić objawy i jest niezwykle ważne.

Przyczyny i objawy choroby Peyroniego

Dokładna przyczyna choroby Peyroniego nie jest jasna. Uważa się, że najczęściej wynika ona z powtarzających się urazów prącia podczas intensywnego stosunku płciowego. Jednak penis może również ulec uszkodzeniu podczas uprawiania sportu lub w wyniku wypadku. Wiele osób z chorobą Peyroniego nie pamięta konkretnego urazu, który doprowadził do wystąpienia objawów.

Naukowcy badają, czy choroba Peyroniego może być związana z cechami genetycznymi lub określonymi schorzeniami. Czynniki ryzyka, które mogą powodować problemy z gojeniem się tkanek i tym samym predysponować do powstawania choroby to: obciążony wywiad rodziny, choroby tkanki łącznej, cukrzyca typu 2, nadciśnienie tętnicze, kardiomiopatia przerostowa, palenie tytoniu i nadużywanie alkoholu.

Najczęściej choroba Peyroniego objawia się:

• blizną (wyczuwalna pod skórą penisa jako płaskie grudki lub pasmo twardej tkanki),
• deformacją penisa (członek może być wygięty w górę, w dół lub na bok),
• zaburzeniami erekcji (problemy z uzyskaniem lub utrzymaniem erekcji są często pierwszym objawem choroby),
• bólem (występującym w trakcie erekcji lub bez niej).

Nieleczona choroba może prowadzić do zaburzeń erekcji, lęku, stresu czy depresji z powodu trudności w uprawianiu seksu lub wyglądu penisa, stresu w relacji z partnerem seksualnym lub kłopotów związanych z poczęciem dziecka.

Jak leczyć chorobę Peyroniego?

Z niepokojącymi objawami należy udać się do lekarza specjalisty, który przeprowadzi wywiad lekarski i badanie fizykalne. Lekarz bada palpacyjnie penisa w stanie spoczynku, aby określić lokalizację i ilość tkanki bliznowatej. Może również zmierzyć długość penisa. Jeśli stan się pogorszy, pomiar ten pomoże określić, czy penis stał się krótszy. Pacjent może być również poproszony o dostarczenie zdjęć penisa w stanie erekcji, wykonanych w domu. Może to pomóc w określeniu stopnia skrzywienia, lokalizacji tkanki bliznowatej lub innych szczegółów, które mogą pomóc w ustaleniu leczenia.

Możliwości leczenia choroby Peyroniego zależą od tego, ile czasu minęło od wystąpienia objawów. W fazie ostrej wraz z tworzeniem się tkanki bliznowatej mogą nasilać się zmiany w krzywiźnie i długości penisa. Podczas erekcji odczuwany jest ból. Faza ta trwa do około 18 miesięcy. W tej fazie stosuje się głównie leki i iniekcje miejscowe, aby przebudować bliznę. Można również w tym przypadku zastosować zabiegi, które będą wpływać na elastyczność tkanki bliznowatej oraz zapobiegać zrostom.

W fazie przewlekłej tkanka bliznowata przestaje rosnąć, a objawy zaczynają się stabilizować. Faza przewlekła występuje po 1,5 roku od wystąpienia pierwszych objawów. W tym przypadku można już stosować zabiegi operacyjne. Operacji nie stosuje się w fazie ostrej, ponieważ stan pacjenta progresuje i mogłoby to wymagać reoperacji. Zazwyczaj wskazaniem do operacji jest brak efektów leczenia zachowawczego.

Fala uderzeniowa w leczeniu choroby Peyroniego

Nowoczesne metody fizjoterapeutyczne coraz częściej wykorzystywane są w leczeniu schorzeń uroginekologicznych. Również w chorobie Peyroniego w ostatnim czasie obserwuje się skuteczność zastosowania urządzeń generujących falę uderzeniową (ESWT).

• 
  56500.00 zł
  Aparat do terapii elektromagnetyczną falą uderzeniową PULSWAVE PLUS
  Zobacz w sklepie
• 
  36000.00 zł
  Aparat do fali uderzeniowej PowerShocker LGT-2500S Plus
  Zobacz w sklepie

Działanie fali uderzeniowej opiera się na mikrouszkodzeniach i biostymulacji, czyli pobudzeniu procesów naprawczych i przebudowie tkanki. Pojawia się efekt przeciwbólowy, poprawia ukrwienie i odżywienie tkanek oraz zmiękczenie i zmniejszenie złogów włóknistych.

Pacjent odczuwa zmniejszenie bólu w fazie ostrej, obserwuje się zahamowanie dalszego pogłębiania się skrzywienia, a nawet częściową poprawę. Lepsze ukrwienie wpływa również na jakość erekcji. Przed rozpoczęciem leczenia falą uderzeniową należy skonsultować się z urologiem.