Przezskórna elektroliza Epte® łokcia tenisisty

U pacjentów z tendinopatią w ramach rehabilitacji warto rozważyć przezskórną elektrolizę Epte®. Ta minimalnie inwazyjna metoda pozwala na wytworzenie kontrolowanego stanu zapalnego w zmienionym zwyrodnieniowo ścięgnie, które utraciło zdolność do regeneracji, w i ten sposób stymulowanie organizmu do wytworzenia nowych tkanek. 

Łokieć tenisisty – charakterystyka schorzenia

Tendinopatia okolicy nadkłykcia bocznego  kości ramiennej (zapalenie nadkłykcia bocznego) lub potocznie łokieć tenisisty jest często spotykanym przypadkiem w praktyce fizjoterapeuty. Szacuje się, że schorzenie to dotyka 1-3% osób dorosłych w generalnej populacji, najczęściej występuje w przedziale 35.-50. roku życia.
Termin „zapalenie ścięgna” używany jest powszechnie w celu opisu hipotetycznego, przewlekłego stanu  zapalnego ścięgien okolicy nadkłykcia bocznego kości ramiennej. Jednakże badania histologiczne ścięgna nie wykazują obecności komórek stanu zapalnego. Zamiast tego tkanka charakteryzuje się zagęszczeniem fibroblastów, hiperplazją naczyń krwionośnych i dezorganizacją kolagenu na skutek zaburzonego gojenia mikrouszkodzeń ścięgna. Najczęściej do uszkodzenia dochodzi na wspólnym przyczepie ścięgna do kości, mięśnia prostownika promieniowego krótkiego nadgarstka (ECRB) i prostownika wspólnego palców (EDC) w miejscu, w którym nie można odróżnić ich od siebie histologicznie.  Innym obszarem, w którym zachodzą mikrouszkodzenia, jest więzadło poboczne promieniowe (RCL), które jest w bliskim kontakcie z ECRB (zdj. 1).

Włókna ścięgna przyczepiające się do okostnej mają znikome unaczynienie, przez co proces gojenia w tym miejscu zachodzi bardzo powoli. Dodatkowo w okolicy przyczepu ECRB obserwuje się zwiększoną koncentrację takich neurotransmiterów, jak substancja P (SP), peptyd związany z genem kalcytoniny (calcitonin gene-related peptide – CGRP) i neurokinina A. Nagromadzenie neurotransmiterów w okolicy hiperplazji naczyń krwionośnych prowadzi do zjawiska mechanicznej alodynii. Nieznaczny mechaniczny bodziec (np. noszenie reklamówki z zakupami) może prowadzić do dolegliwości bólowych. Zachowawcza rehabilitacja ścięgien składa się z modyfikacji obciążeń, krioterapii, elektroterapii, fali uderzeniowej, laseroterapii, terapii manualnej, stosowania leków przeciwzapalnych lub iniekcji leków steroidowych. 

Obraz kliniczny i diagnostyka

Diagnostyka funkcjonalna łokcia tenisisty w połączeniu z historią objawów jest dość prosta. Pacjent zgłasza dolegliwości bólowe okolicy nadkłykcia bocznego najczęściej po przeciążeniu. Ból reprodukowany jest podczas palpacji i napięcia izometrycznego lub ekscentrycznego. Proste testy ortopedyczne, takie jak: chair lift test, test Cozena, Test Milla czy test Thomasona, pozwalają na rozpoznanie tendinopatii okolicy nadkłykcia bocznego kości ramiennej. Dodatkowo można rozszerzyć diagnostykę o badanie ultrasonograficzne (USG), które według zaleceń European Society of Musculoskeletal Radiology powinno być wykonywane bilateralnie w pozycji siedzącej w maksymalnej pronacji i 90 st. zgięcia stawu łokciowego. Ocenie podlega grubość ścięgna, występowanie skupionych obszarów hipoechogenicznych (zdj. 2).

nierówności warstwy korowej kości ramiennej, osteofity, utrata ciągłości i hiperwaskularyzacja ścięgna (zdj. 3) oraz obecność zwapnień.

Diagnostyka różnicowa powinna obejmować takie schorzenia, jak: uwięźnięcie nerwu promieniowego, zmiany degeneracyjne w stawie ramienno-promieniowym, tylno-boczna niestabilność rotacyjna, utajone załamanie nadkłykcia bocznego lub głowy kości promieniowej, zmiany zwyrodnieniowe głowy długiej bicepsa, pochodzenie odszyjne. Istnieje wysoka korelacja pomiędzy zmianami w obrazie USG a objawami klinicznymi pacjenta.

Procedura lecznicza

Procedura lecznicza polega na wprowadzeniu igły do akupunktury w obszary zmienione obrazowo w ECRB i RCL, przepuszczeniu przez nie niskonapięciowego mikroprądu galwanicznego. Igła wprowadzana jest pod kątem 30° i 45° w stosunku do osi długiej ścięgna (zdj. 4).

Zabieg trwa ok. 3 minut, jest minimalnie bolesny dla pacjenta. Może być wykonywany bez użycia ultrasonografu, jednakże użycie USG pozwala na bardziej precyzyjne trafienie w miejsce zmienione zwyrodnieniowo. W trakcie zabiegu w obszarze wbicia igły dochodzi do rozpadu macierzy zewnątrzkomórkowej ścięgna składającej się głównie z wody i chlorku sodu. W miejscu zabiegu komórki ścięgna ulegają apoptozie, następuje indukcja stanu zapalnego, pojawiają się czynniki wzrostu, takie jak PPAR-γ, VEGFR-2, VEGRF-2. Przezskórna Elektroliza EPTE® powoduje galwanotaksję – migrację neutrofilów, fibroblastów, limfocytów i mastocytów w kierunku katody. Kolejnym efektem jest mechanotransdukcja zachodząca na skutek rotacji igły „nawijającej” tkankę łączną, co prowadzi do rozciągania błony komórkowej fibroblastów, pobudzając integryny w niej zawarte. Integryny oddziałują na jądro komórkowe, zwiększając ekspresję genów, prowadząc do syntezy nowego kolagenu i wydzielanie go do macierzy zewnątrzkomórkowej.

• 
  8200.00 zł
  Aparat do elektrolizy przezskórnej EPTE®
  Zobacz w sklepie
• 
  21700.00 zł
  Urządzenie inercyjne do treningu ekscentrycznego EPTE® Inertial System
  Zobacz w sklepie

Zabieg wykonywany jest raz w tygodniu przez 3-6 tygodni, pomiędzy sesjami zostaje wprowadzony medyczny trening terapeutyczny mający na celu nadać odpowiedni kierunek nowo powstałemu kolagenowi (zdj. 5).