Reedukacja chodu – etapy i polecany sprzęt rehabilitacyjny

Reedukacja chodu przy pomocy balkonika

Porady eksperta

Reedukacja chodu po udarze lub przy innych problemach ze zdrowiem jest kwestią bardzo indywidualną, zależną od wielu czynników. Wyróżnia się jednak w reedukacji chodu etapy, które wytyczają podstawową ścieżkę działania. Jak wygląda praca z pacjentem mającym problem z chodzeniem? Jaki sprzęt może się przydać podczas rehabilitacji?

Reedukacja chodu po udarze i nie tylko – kiedy jest potrzebna?

Nagła utrata możliwości chodzenia bywa trudna do zaakceptowania przez pacjenta. Często jednak sytuację tę można odwrócić. Reedukacja chodu  wymaga dużego wysiłku, ale znacznie wpływa na komfort życia i samopoczucie pacjenta.

Ponowna nauka chodu może być potrzebna w ramach rehabilitacji zarówno ortopedycznej, czyli po urazach nóg lub kręgosłupa, jak i neurologicznej, w przypadku utraty tej umiejętności, a także po długim unieruchomieniu. Do najczęstszych przyczyn, wpływających na utratę możliwości chodu, należą:

  • udar,
  • uszkodzenie nerwów,
  • porażenie połowicze,
  • porażenie czterokończynowe,
  • uszkodzenie rdzenia kręgowego,
  • uraz miednicy,
  • uraz w obrębie kończyny dolnej,
  • wybudzenie ze śpiączki,
  • unieruchomienie w łóżku.

Czas powrotu do formy będzie zależeć od wielu czynników, takich jak indywidualne predyspozycje, wiek, rodzaj kontuzji i stopień uszkodzenia struktur.

Reedukacja chodu przy pomocy balkonika

Etapy reedukacji chodu

Wyróżnia się trzy zasadnicze etapy w ponownej nauce chodu. Poniżej opisujemy, na czym się skupiają i jakie urządzenia mogą być wtedy wykorzystywane.

1. etap – Przygotowanie

Pierwszy etap służy przygotowaniu pacjenta do procesu reedukacji chodu. Ćwiczenia odbywają się w pełnym odciążeniu, na leżąco lub siedząco, i mają na celu wzmocnienie mięśni. Pracuje się tu zarówno z mięśniami nóg, partiami odpowiedzialnymi za utrzymanie równowagi, jak i rękami oraz obręczą barkową, które później będą odciążać kończyny dolne, na przykład za pomocą kul.

W zależności od rodzaju urazu, na tym etapie może pojawić się propozycja wsparcia leczenia dodatkowymi metodami fizjoterapeutycznymi, na przykład zabiegami elektroterapii.

2. etap – Reedukacja

Drugi etap to już właściwa nauka chodu. Początkowo stosuje się tu sprzęty pomagające odciążyć niewystarczająco silne jeszcze nogi, takie jak balkoniki, poręcze czy kule ortopedyczne. Specjaliści wyróżniają trzy rodzaje chodu z ich pomocą:

  • czterotaktowy – kiedy kule i nogi wysuwa się oraz dostawia pojedynczo;
  • trójtaktowy – kiedy obie kule wysuwa się do przodu, po czym pojedynczo dostawia nogi;
  • dwutaktowy (kangurowy) – kiedy obie kule wysuwa się równocześnie, a później równocześnie dostawia obie nogi.

Niestety nie każdemu pacjentowi uda się w przyszłości zrezygnować z pomocniczych sprzętów. Wiek, choroba lub uraz mogą powodować, że takie wsparcie już zawsze będzie danej osobie potrzebne. Wtedy rehabilitant będzie dążyć do usprawniania i doskonalenia techniki tak, by ruch był możliwie mało obciążający i jak najbardziej przypominał ten fizjologiczny – wszystko po to, żeby to ograniczenie nie stało się źródłem kolejnych kontuzji.

Ważnym elementem tego etapu jest też nauka upadania i podnoszenia się – przećwiczenie tych umiejętności w bezpiecznych warunkach znacznie ułatwia poradzenie sobie w sytuacji wypadku w domu czy na ulicy.

3. etap – Doskonalenie

Ostatnim etapem jest doskonalenie chodu. Przed pacjentem, wciąż jeszcze mającym pewien problem z chodzeniem, stawia się kolejne wyzwania na miarę jego możliwości. Mogą to być na przykład schody, pochylnie, mniejsze i większe przeszkody – w zależności od wyposażenia gabinetu.

Sprzęt wykorzystywany do reedukacji chodu

Warto zwrócić uwagę na to, żeby przyrządy do nauki chodu (schody czy tor do reedukacji chodu) miały solidną stalową konstrukcję, zapewniającą pacjentom bezpieczeństwo. Bardzo przydatną funkcją jest też możliwość regulacji wysokości poręczy. Dzięki temu wyposażenie jest uniwersalne dla dzieci i dorosłych, a przy okazji wygodniejsze – można bowiem dopasować wysokość punktu oparcia indywidualnie do wzrostu dorosłych pacjentów, który także bywa przecież bardzo różny.

Dodatkowo, im tor będzie miał więcej opcji regulacji wysokości przeszkód i odległości między nimi, tym szersze możliwości działania da terapeucie – taką opcję ma tor do nauki chodzenia z przeszkodami dostępny w naszej ofercie.

W przypadku pochylni i schodów do nauki chodu warto z kolei przypilnować, żeby były pokryte odpowiednią warstwą antypoślizgową. Przykładem takiego produktu są uniwersalne schody do nauki chodzenia.

W zależności od stanu i możliwości pacjenta, można rozważyć urozmaicenie reedukacji chodu ćwiczeniami na bieżni rehabilitacyjnej, na przykład Enraf-Nonius EN-Motion Plus, lub na innych urządzeń do treningu, takich jak NuStep T4r, aktywizujący całe ciało.

Reedukacja chodu – wyzwanie dla pacjenta i rehabilitanta

Nauka chodu to zawsze wielkie wyzwanie – przede wszystkim dla pacjenta, wykonującego ogromny wysiłek fizyczny, by odzyskać sprawność, ale także dla fizjoterapeuty, którego głównym zadaniem jest przygotowanie jak najskuteczniejszego planu oraz odpowiednie motywowanie i wsparcie chorej osoby. Urozmaicanie ćwiczeń – czy to przez ich dobór, czy przez dodatkowe sprzęty – będzie dla wielu osób pozytywnym bodźcem, zachęcającym do terapii.

Autor: Ekspert BardoMed

Firma BardoMed Sp. z o.o. działa na polskim rynku sprzętu rehabilitacyjnego już od 13 lat. Przez ten czas zdobyliśmy duże doświadczenie na temat nowoczesnych rozwiązań do gabinetu rehabilitacji i fizykoterapii. Jesteśmy czołowym dostawcą takich aparatów jak: fala uderzeniowa, lasery wysokoenergetyczne, terapia Tecar, urządzenia do fizykoterapii: elektroterapia, ultradźwięki, laseroterapia oraz magnetoterapia. Nasz zespół składa się z fizjoterapeutów - praktyków, dlatego chętnie doradzamy naszym klientom w wyborze najlepszego sprzętu.

Zobacz wszystkie artykuły tego autora

Ciekawi nas Twoja opinia, zostaw komentarz

Twój adres e-mail nie zostanie opublikowany. Wymagane pola są oznaczone *