Dyskopatia lędźwiowa – rehabilitacja z wykorzystaniem nowoczesnego sprzętu

Dyskopatia lędźwiowa jest jedną z najczęściej występujących chorób kręgosłupa. Wyjaśniamy, jakie są przyczyny tego schorzenia, czym objawia się dyskopatia lędźwiowa i w jaki sposób jest diagnozowana. Przedstawiamy również metody leczenia dyskopatii, w tym skuteczne zabiegi fizykalne, które łagodzą ból i zmniejszają napięcie mięśniowe.

Czym jest dyskopatia?

Dyskopatia jest patologią krążka międzykręgowego, który zwany jest potocznie dyskiem. Powstaje ona poprzez uszkodzenie ciągłości pierścienia włóknistego i wydostania się jądra miażdżystego do kanału kręgowego. Dyskopatia, może powodować ucisk na rdzeń lub korzenie nerwowe. Jest to początkowy stan choroby zwyrodnieniowej kręgosłupa. Najczęściej występuje u osób pomiędzy 30 a 50 rokiem życia.

Objawy dyskopatii lędźwiowej

Do najczęstszych objawów dyskopatii lędźwiowej zaliczamy:

• Ostry ból w dolnym odcinku kręgosłupa, który zmniejsza się podczas leżenia, a zwiększa podczas chodu.
• Ból może promieniować wzdłuż pośladka, stawu biodrowego, kolanowego, mięśni podudzia aż do palców stopy.
• Zwiększone napięcie mięśni przykręgosłupowych.
• Drętwienie i zaburzenie czucia w kończynach dolnych.
• Osłabienie siły mięśniowej.
• Zaburzenia funkcji pęcherza moczowego.

Czynniki zwiększające ryzyko wystąpienia dyskopatii lędźwiowej

Istnieje szereg czynników, które mogą zwiększać ryzyko wystąpienia dyskopatii lędźwiowej. Do najważniejszych z nich zalicza się:

• przebyty uraz lub przeciążenia,
• podnoszenie ciężaru w niewłaściwy sposób,
• siedzący tryb życia, który powoduje utratę elastyczności tkanek,
• otyłość, a więc zwiększony nacisk na kręgosłup,
• degeneracja krążka międzykręgowego, spowodowana postępującym procesem starzenia się,
• anatomicznie wąski kanał kręgowy.

Diagnostyka dyskopatii lędźwiowej

Jeśli występują opisane przez nas objawy, zwłaszcza ostry ból w dolnym odcinku kręgosłupa, promieniujący do dolnej części ciała, to należy niezwłocznie zgłosić się do lekarza rodzinnego, który przeprowadzi wywiad i skieruje na odpowiednie badania obrazowe:

• tomografię komputerową,
• RTG odcinka lędźwiowego kręgosłupa,
• rezonans magnetyczny.

Tylko za pomocą powyższych badań oraz dokładnego wywiadu można ustalić, czy występujący ból jest spowodowany dyskopatią lędźwiowa oraz w jakim stadium znajduje się choroba.

Leczenie dyskopatii lędźwiowej

W większości przypadków dolegliwości bólowe leczone są zachowawczo za pomocą niesteroidowych leków przeciwzapalnych. Najważniejsza jednak w tym przypadku będzie odpowiednia rehabilitacja. Powinna ona obejmować:

• Pozycję ułożeniową w trójzgięciu w stawach biodrowych i kolanowych, która przynosi ulgę.
• Terapię manualną – neuromobilizację i mobilizację kręgosłupa.
• Ćwiczenia rozciągające i wzmacniające. Stosujemy po ustaniu stanu ostrego. Fizjoterapeuta indywidualnie dobiera ćwiczenia do pacjenta.
• Kinesiotaping
• Fizykoterapię

Z metod fizykalnych szczególnie polecamy następujące zabiegi:

• Terapia Tecar – przyjemny zabieg, który wytwarza ciepło na poziomie komórkowym.   Możemy go zastosować na napięte mięśnie przykręgosłupowe, w celu ich rozluźnienia, ale również w celu zmniejszenia dolegliwości bólowych oraz stanu zapalnego tkanek.
• Diatermia – również przyjemny zabieg, który stosujemy w celu zmniejszenia dolegliwości bólowych.
• Prądy TENS – uzyskanie efektu przeciwbólowego.

• 
  64000.00 zł
  Aparat do terapii TECAR - DOCTOR TECAR PLUS + stolik z kółkami
  Zobacz w sklepie
• 
  27900.00 zł
  Diatermia krótkofalowa Enraf-Nonius Curapuls 670 - 1403932
  Zobacz w sklepie
• 
  4370.00 zł
  Aparat do elektroterapii BARDOMED E1
  Zobacz w sklepie

Celem rehabilitacji będzie nie tylko zredukowanie dolegliwości bólowych, ale przede wszystkim zmniejszenie napięcia mięśniowego i przywrócenie prawidłowej ruchomości w kręgosłupie. Nie należy lekceważyć rehabilitacji. Samo leczenie poprzez NLP może spowodować w bardzo szybkim czasie nawrót choroby.

Bardzo ważne jest również, aby po przebytej dyskopatii zmienić tryb życia, stosować się do zasad ergonomii pracy i wprowadzić na stałe aktywność w fizyczną np. w postaci pływania na basenie. Zaleca się pływanie kraulem, który rozluźnia nasze mięśnie kręgosłupa i wzmacnia mięśnie grzbietu.

W pojedynczych przypadkach wymagane jest leczenie operacyjne. Są to zazwyczaj osoby z zaawansowaną chorobą zwyrodnieniową, u których leczenie zachowawcze nie przynosi efektów.